Po­li­tyka za­gra­niczna Hisz­panii w okresie rządów Fe­lipe Gon­záleza (1982−1996)

Kil­ku­na­sto­letni okres rządów Fe­lipe Gon­záleza miał fun­da­men­talne zna­czenie dla po­li­tyki za­gra­nicznej współ­cze­snej Hisz­panii. W czasie rządów so­cja­li­stów zo­stały stwo­rzone pod­stawy tej po­li­tyki – na­stą­piło znaczne umoc­nienie po­zycji Hisz­panii na arenie mię­dzy­na­ro­dowej. Po la­tach izo­lacji i od­gry­wania pod­rzędnej roli w sto­sun­kach mię­dzy­na­ro­do­wych Hisz­pania stała się rów­no­prawnym part­nerem w Europie.

Książka jest pracą zbio­rową, przy­go­to­waną pod egidą Am­ba­sady Szwaj­carii w Polsce. Au­torzy tek­stów to naj­lepsi znawcy szwaj­car­skiego sys­temu po­li­tycz­nego. Nie­które teksty po­wstały spe­cjalnie na po­trzeby tej publikacji.

Szwaj­carska de­mo­kracja bez­po­średnia, z ta­kimi spe­cy­ficz­nymi na­rzę­dziami jak re­fe­rendum czy ini­cja­tywa, to system umoż­li­wia­jący spra­wo­wanie sku­tecznej kon­troli nad eli­tami po­li­tycz­nymi i do­pusz­cza­jący mniej­szości do udziału w pro­ce­sach politycznych. Szwajcarski przy­kład udo­wadnia też nie­praw­dzi­wość twier­dzenia, ja­koby sta­bil­ność po­li­tyczna, sukces go­spo­darczy i system de­mo­kracji sta­no­wiły ele­menty wza­jemnie się wy­klu­cza­jące. De­mo­kracja szwaj­carska może po­służyć jako in­spi­racja do szcze­gó­ło­wych roz­wiązań w sys­te­mach po­li­tycz­nych XXI stu­lecia. Do­tyczy to rów­nież, a może przede wszystkim Europy.

Etyka, tom 43

Spis treści:

Od Re­dakcji

Roz­prawy

Ber­nard Wil­liams, We­wnętrzne i ze­wnętrzne racje do działania

To­masz Żuradzki, In­ter­na­lizm racji do dzia­łania a gra­nice relatywizmu

Agata Łukomska, Dla­czego mo­ral­ność nie może mieć po­za­mo­ral­nego uzasadnienia

Jacek Ho­łówka, Dwie kon­cepcje moralności

Marta Bu­cholc, De­hu­ma­ni­zu­jący wy­miar ob­cości i jej etyczna nie­zbęd­ność. Na mar­gi­nesie „Ob­cego” Georga Simmla

Mi­chał Dudek, There must be some way out of here…? O kon­cepcji prawa wyj­ścia (right to exit)

Ste­faan Cuy­pers, Au­to­nomia hie­rar­chiczna, sa­mo­iden­ty­fi­kacja i samoocena

Nowe przy­mierze uczynił Pan z nami…

Teo­logia Ko­ścioła Ka­to­lic­kiego Mariawitów

Ko­ściół Ka­to­licki Ma­ria­witów jest wspól­notą po­wstałą w wy­niku dwóch roz­łamów. Pierw­szym z nich było wy­od­ręb­nienie się ma­ria­wi­tyzmu z Ko­ścioła rzym­sko­ka­to­lic­kiego, drugim – do­ko­nany w 1935 r. rozłam w łonie ma­ria­wi­tyzmu. Po­wstały wów­czas: Ko­ściół Ka­to­licki Ma­ria­witów (z sie­dzibą w Fe­li­cja­nowie) i Ko­ściół Sta­ro­ka­to­licki Ma­ria­witów (z sie­dzibą w Płocku). Książka przed­stawia współ­czesną dok­trynę wspól­noty fe­li­cja­now­skiej oraz hi­sto­ryczny rozwój jej po­szcze­gól­nych ele­mentów. Jest to pierwsze pełne, sys­te­ma­tyczne opra­co­wanie te­matu, oparte m.in. na kwe­ren­dzie i ba­da­niach źródeł archiwalnych.

Ka­ta­rzyna Temp­czyk jest ab­sol­wentką Wy­działu Teo­lo­gicz­nego Uni­wer­sy­tetu Kar­dy­nała Ste­fana Wy­szyń­skiego w War­szawie, gdzie w 2009 r. obro­niła pracę dok­torską pt. „Teo­logia Ko­ścioła Ka­to­lic­kiego Ma­ria­witów w per­spek­tywie eku­me­nicznej”. Jej główne za­in­te­re­so­wania na­ukowe sku­piają się wokół no­wych ru­chów re­li­gij­nych od­wo­łu­ją­cych się do tra­dycji chrze­ści­jań­skiej. Jest rów­nież au­torką kilku pu­bli­kacji na­uko­wych do­ty­czą­cych wy­ko­rzy­stania ję­zyka mię­dzy­na­ro­do­wego espe­ranto w dzia­łal­ności róż­nych wspólnot re­li­gij­nych. Mieszka w Warszawie.